อันดับที่ 1 สเต็กแครอท?

 

       

 

       จินตนาการอันบรรเจิดของบอย บวกกับความหิว ทำให้มองสเต็กปลาทอดในซิสเลอร์ เป็นแครอทไปได้

       แถมร้องเรียกให้ทุกคนดู พอไม่มีใครสนใจก็เลยเอาผักมาตกแต่งให้ดูเหมือนแครอทยิ่งขึ้น

       อว.เลยบอกให้ถ่ายรูปไว้ จะเอามาเผยแพร่ให้ หวังว่าจะสาสมแก่ใจบอยนะ เพราะจัดให้เป็นอันดับ 1 เลยนะเนี่ย

       (แต่จะว่าไปมันก็เหมือนแครอทอยู่เหมือนกัน ไม่เชื่อไปเทียบกับพรมรูปแครอทในบล็อกที่แล้วของเราได้)

 

 อันดับ 2 รูปคู่ที่น่าจดจำ

 

      

 

      ใครจะไปคิดว่าสุยาจะมีไอเดียในการถ่ายรูปไดบรรเจิดขนาดนี้ เป็นคนกำหนดมุมกล้อง จัดท่าทางเองเสร็จสรรพ

      แถมได้ภาพออกมา ครีเอทสุดๆ อว.อยากจะบอกว่า มันยอดมากเลยซ่าร่า....

 

 อันดับ 3 สปาเก็ตตี้เบคอนพริกไทยดำ

 

       

 

       อยู่ดีๆ เราก็เกิดอยากกินสปาเกตตี้เบคอนพริกไทยดำของ พิซซ่าฮัท ก็เลยออกไปกินคนเดียว -*-

       ประสาทมาก แถมกินไปถ่ายรูปไปจนพนักงานร้านคงนึกว่าเราเป็นสายของ พิซซ่าคอมปะนี เป็นแน่

       แต่ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า ว่าเวลาไปกินคนเดียว พนักงานจะดูเอาอกเอาใจ สนใจเราเป็นพิเศษ

       สงสัยกลัวว่าเราจะเหงา 555

 

 อันดับ 4 ตึกใหม่ช่อง 7

     

        

 

       อยากจะบอกว่าตอนนี้ที่ช่อง 7 เห่อตึกใหม่ที่เพิ่งสร้างเสร็จเป็นอย่างมาก ทุกคนดูกระตือรือร้นเป็นพิเศษ

       แถมเวลาจัดประฃุมอะไร เช่น อบรมผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ ต้องไปจัดที่ห้องประชุมตึกใหม่ ที่อุตส่าห์

       ทำสีในห้องเป็นลายๆ ถึง 7 สี ตามคอนเซปต์เป๊ะ แต่อว.ว่ามันเหมือนห้องเรียนอนุบาล

       เราเลยตามกระแสเห่อกับเค้าด้วย นี่เป็นมุมมองจากสถานีบีทีเอสหมอชิตนะเนี่ย เห็นตึกใหม่อยู่ลิบๆ ด้วย

       แต่เดี๋ยวก่อน....เหมือนว่าแผนกเราจะไม่ได้ย้ายเข้าไปอยู่ซะงั้น -*-

 

 อันดับ 5 ปู่ซ่าบ้าพลัง (มันชื่อนี้ป่าวน่ะ)

 

      

 

       รูปนี้ม่อนเป็นคนถ่ายให้ หนังเรื่องปู่ซ่าอะไรนี่มันก็ออกโรงไปนานแล้ว แต่ดันยังมีรูปปู่นี่แอบอยู่ตามหลืบในโรงหนัง

       แถมทำหน้าตาเต็มใจถ่ายกับหล้าเหลือเกิน

       อยากบอกว่าปู่เป็น เสป๊คของหล้าเลยนะคะ  แก่ ตายเร็ว สมบัติเยอะ 555

 

 อันดับ 6 เขียว-แดง

 

      

 

       น้ำแข็งใส มันเป็นอะไรที่ยอดมากสำหรับอากาศร้อนแบบนี้เนอะ

       แต่ถ้าคุณทาเล็บสีเขียวแล้ว กินน้ำแข็งใสสีแดง จะทำให้คลายร้อนได้มากกว่าเดิม 43%

       รับรองด้วยผลการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของอว.เอง

 

 อันดับ 7 พ่อครัวฆาตกร

 

      

 

       สุยา และ นว. เท่านั้นที่จะช่วยยืนยันได้ เพราะอ่านเอย์จิเหมือนกัน

       อว.ไปเจพ่อครัวคนนี้ที่ร้านอาหารที่บางปู ซึ่งมันเหมื๊อนน เหมือนน พ่อครัวฆาตรกรในการ์ตูนเรื่องเอย์จิ

       "...อ๊ากก ทนไม่ไหวแล้ว  แกเรียกนี่ว่าอาหารอย่างนั้นรึ ข้าจะสอนให้เอง ว่าอาหารที่แท้จริงมันเป็นยังไง...."

 

 

ปล. ถึงเป็นหน้าฝนที่อากาศร้อน ก็อย่าอาการฆ่ากำเริบกันนะจ๊ะ

      แล้วใครก็ได้ช่วยจัดทริปไปเที่ยวหน่อย อยากเที่ยวเมืองไทยตามคอนเซปต์พี่ติ๊กแล้วนะ

 

       ..... รักนะ จุ๊บุ จุ๊บุ   (ใครคิดคำนี้เนี่ย)

 

        

 

 

 

 

 

 

 

     

 

เนื่องจากช่วงนี้หลายๆ คนที่เจออว.คงจะรู้กันดีว่า สภาพแย่ขนาดไหน

นั่นเป็นเพราะว่าหล้าเพิ่งผ่าน เทศกาล panic แห่งชาติ มาหมาดๆ

ทำงาน งกๆๆๆ ติดต่อกันมา 3 สัปดาห์จนสมองเปื่อยได้ที่แล้วน่ะ

ลืมไปแล้วว่าวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ครั้งสุดท้ายมันเมื่อไรกันแน่

อาการแบบนี้เรียกว่า "สมอง error"

ช่วงนี้อว.เลยหลับทุกครั้งที่ขึ้นรถตู้เช้า-เย็น หลับแบบสนิทสุดๆ

แถมไปสนิทกับคนข้างๆ อีก โดยการเอาหัวไปพิงเค้า

แล้วน้ำลายไหลยืดไปหาเค้าด้วย (อันนี้ล้อเล่นเหอะ)

 

จริงๆ แล้วอาการ สมอง error นี้มันมีที่มาจาก คนขายของในร้าน 108 ไอเดียหน้าช่อง 7

เค้าคงจะไปผ่าตัดเกี่ยวกับสมองมา แล้วก็มาขายของอยู่บ้าน ซึ่งต้องทำอะไรช้าๆ

เวลาที่เค้าถูกกดดันจากลูกค้าใจร้าย (ที่ไม่ใช่อว.) ให้คิดเงินเร็วๆ หรือให้ทอนเงินให้ถูกต้อง

ถ้าเค้าถูกกดดันมากๆ เค้าจะหยุดคิดเงิน หยุดใส่ถุง หยุดทุกอย่าง แล้วเอนตัวไปพิงพนักพิง

แล้วเอามือก่ายหน้าผาก ปิดตา ร้องว่า "โอ๊ยยยย"

อว.สงสารเค้าเป็นที่สุด จึงทำตัวเป็นลูกค้าที่ดี ไม่หือกับเค้าเวลาคิดเงิน

เพราะเดี๋ยวเค้าจะ สมอง error

 

แล้วอยากจะบอกว่า อาการนี้มันระบาดรุนแรงยิ่งกว่าโรคหวัด 2009 อีก

เพราะมันลามปามมาระบาดถึงคอมอว.ด้วย ทำให้คอม error ไปหากไม่ได้เปิดมันบ่อยๆ

อว.เลยต้องมาตามง้อ เปิดมันทุกวัน เพื่อให้มันไม่งอนอว.จน เออเรอร์ไปอีก

 

 

1. เพลงบรรเลง

      

     ตอนนี้สะสมได้สองชุดแล้ว อัลบั้มแรกเป็นเดี่ยวซอ "ลาวแพน"

     ส่วนอันนี้เป็นคอเลคชั่นใหม่ล่าสุด เดี่ยวระนาดบางลำพู

     หญิงอย่ามาว่าเรา มันเพราะนะ บอยยังโหลดจากเราไปฟังเลย

     แล้วจะบอกว่าเปิดตอนกลางคืนก็ไม่เห็นจะหลอนเลย ระนาดเสียงมันไม่หลอนอยู่แล้ว

 

2. แว่นเด็กเนิร์ด

    

    มันเป็นแว่นที่ดีมากเลยนะ ใช้ใส่เวลาที่อว.หลับบนรถ ด้วยเหตุผลสองข้อคือ

    ข้อแรก ทำให้ไม่เขินเวลาหลับ (ทำไมก็ไม่รู้เหมือนกัน -*-)

    ข้อสอง เป็นการปลอมตัว เผื่อเวลาหลับอว.ไปพิงใคร เค้าจะได้จำหน้าไม่ได้น่ะ

 

3. พรมเช็ดเท้ารูปแครอท

   

    อันนี้อภินันทนาการจาก เพชรรัตน์ เนื่องในโอกาสอะไรก็มิอาจทราบ

    ที่ฮิตเพราะ มันเป็นพรมเช็ดเท้าที่หนานุ่มมาก อย่างน่าพิศวง 

    ตอนแรกอว.นึกว่ามันเป็นสตรอเบอร์รี่ แต่ปรากฎว่ามันเป็นแครอทซะงั้น

    (อันนี้มือแม่เรา ชี้ยังกับภาพถ่ายอาชญากรรม)

 

4. ถั่วแระญี่ปุ่นในร้าน ซิสเลอร์

   

    ที่เห็นนี่คือ ซากศพ ถั่วที่อว.กินไปแล้ว (อันนี้เป็นจานที่ 2 )

    มันจะอร่อยมากต้องโรยเกลือไปเยอะๆ ให้เกลือไปจับเม็ดถั่วเป็นขนๆ

    ถ้าไม่มีใครห้าม อว.ก็จะนั่งกินไปเรื่อยๆ จนกลายร่างเป็นถั่วแระ เชิญยิ้ม เลยทีเดียว

 

5. ฐานทัพ จาร์ก้า !!

   

    เนื่องจากกระแสละครยอดฮิต "เสาร์ห้า" ของอาหลองสุดที่รักของเรา

    สังเกตุกันไม๊ว่า ฐานทัพจาร์ก้า ของอาหลอง มันดูดีไฮโซ เต็มไปด้วยเครื่องมือทันสมัย

    นี่ไงๆๆ ฐานทัพจาร์ก้า ที่ใช้ปล่อยระเบิดชีวภาพ เราไปเยือนมาบ่อยๆ

    ไม่ใช่เพราะเราเป็นหัวหน้าจาร์ก้าหรอกนะ แต่เป็นเพราะ....

    อาหลองมาใช้ห้องส่งที่ช่อง 7 ถ่าย นี่นา  

 

6. จันทร์พันดาว

   

    ที่รายการนี้ติดท็อปชาร์ต ก็เป็นเพราะ เค้าดันเอาหมอดูพลังจิตรักษาโรค

    มาออกรายการ เมื่อวันที่ 3 ส.ค. ที่ผ่านมา ทำให้ชีวิตเราไม่สงบสุขอีกต่อไป

    เพราะดันมีผู้ชมโทรมาถามเยอะมากกกก เราเก็บข้อมูลปรากฎว่า

    มีคนโทรเข้ามาเฉลี่ย วันละ 250 สาย แถมโอปะเรเตอร์ ก็ไม่ยอมตอบคำถาม

    ดันโอนสายมาให้เราทุกทีเลย (อยากจะด่า แต่เค้าตาบอด ---- เกี่ยวกันไม๊)

    จนต้องเขียนเบอร์รายการ และเบอร์หมอพลังจิตนี่ แปะไว้ที่บอร์ด

    ช่วงหลังเรารำคาญจึงแกล้งบอกว่า "ไม่ทราบค่ะ ดิชั้นเป็นแม่บ้าน"

 

7. SAVE WORLD SAVE LIFE

   

   ไม่อยากจะเชื่อว่าโครงการ 7 สี ปันรักให้โลก มันจะดังขนาดนี้

   ถึงขนาดทำเสื้อก๊อปปี้ออกมาขายกันเลยทีเดียว แถมมีหลายสี หลายเวอร์ชั่นอีกตะหาก

   โอ้... พระเจ้าจอร์จ มันยอดมากกก

 

 

   ข้อแม้คือ ห้ามใช้เสียง ห้ามเรียกชื่อ และห้ามทำให้ตกใจ

   ให้ใช้เพียงสายตา และส่งกระแสจิต เหมือนเหล่าพระเอกละคร เสารห้า

                               ((((( เกอร์ ตื่นสิ ))))))

 

   1.       2.    

        

    3.       4.

      

        >>>>>  อ๊ะ.. ตื่นแล้วๆ  เอ่ออมม  ทำหน้าโหดมาก <<<<<

 

 

อย่างที่บอยบอกในบล็อคว่า นี่มันหน้าฝนแต่อากาศก็ยังร้อนสุดๆ

ถึงจะเป็นอย่างนั้น 1 ใน list ที่อว.วางแผนจะทำในช่วงนี้ก็คือ

 

สุยาบอกว่ามันดูหดหู่เกินไปหน่อยไม๊เนี่ย แต่ อว.ว่ามันสนุกดีเหมือนกันนะ

ไม่เชื่อลองดิ

แล้วอย่างที่อว.เคยทำท่าตื่นตาตื่นใจแล้วพูดกับสุยาว่า

อว.เลยจงใจไปหาที่เรียนวูซู (คล้ายๆ กังฟูแหละ) ที่สวนลุมในวันธรรมดา

ปรากฎว่า ยังหาไม่เจอ แต่ดันเจออะไรที่อยากเรียนอีกเพียบ เช่น รำพัด กับ รำดาบ

 

ในระหว่างที่เดินโจ๋เจ๋ (เลี่ยงตัวอักษร ต.) อยู่ที่สวนลุม ก็ยังคงพูดคนเดียวว่า

"ข้างนอกวันธรรมดา !!! ข้างนอกวันธรรมดามันเป็นแบบนี้นี้เอง... !!!

    

  

 

คนที่สวนลุมเค้าดูขยันขันแข็งกันทีเดียว แต่ละคนดูหน้าตาเป็นักกีฬาทีมชาติกันมาก

ประมาณว่าเตรียมอุปกรณ์ออกกำลังกาย มากันแบบมืออาชีพ

ไม่ว่าจะแก๊งค์ โยคะ มีเสื่อสีเดียวกันทุกคน

          แก๊งค์ ฟิตเนส ทาน้ำมันมวยกันกลิ่นคละคลุ้ง

          แก๊งค์ ไทเก๊ก มีครูสอนประมาณ 8 คน ทำท่าพร้อมกันเดี๊ยะ

          แก๊งค์ รำพัด พัดสีแดงเหมือนกัน แถมมีเสียง พึ่บ พั่บ พร้อมกันอย่างกับอัดเทปไว้

          แก๊งค์ วิ่ง วิ่งตามลูกศรกำหนด แถมเวลาจะเปลี่ยนเลน

                      ยังเปิดไฟเลี้ยวโดยการยกมือข้างนั้นๆ ขึ้นเป็นสัญญาณอีก

          

    

   อว.วิ่งตามถ่ายรูปลุงคนนี้นานม๊ากก จนเค้ารู้ตัวแล้วทำท่าจะวิ่งหนีไปโดยไม่ยอมเปิดไฟเลี้ยว

   เราเลยแกล้งทำเป็นหันมาถ่ายรูปตัวเอง เพื่อให้เค้าไม่สงสัย

 

    

 

  แต่อว.ค้นพบแล้วว่า สาเหตุที่คนที่มาสวนลุมฯ ออกกำลังกายกันแบบเอาเป็นเอาตาย ก็เพราะ

มักมีอนุสรณ์เตือนใจมาขู่เป็นระยะๆ ว่า หากไม่ออกกำลังกายจะมีสภาพเป็นเช่นนี้

 

    

 

  นับว่าเป็นกุศโลบายที่ดี ที่พี่อภิรักษ์ ผู้ว่ากทม.คนก่อน ตั้งใจทำเพื่อคนกรุงโดยแท้

 

แต่อว.ไม่กลัว เพราะกว่าจะถึง 3 ทศวรรษหน้า อว.ก็คงลืมไปแล้ว เพราะฉะนั้น อว.เลย

ออกกำลังกายโดยการ เดินถ่ายรูปต่อไป

 

         

     มาวันธรรมดา เช้าๆ แบบนี้ เลยไม่ค่อยเห็นคู่รักมาจู๋จี๋กันเท่าไหร่ เพราะจักรยานน้ำก็ยังไม่เปิดให้บริการ

     แถมยังไม่มีขบวนการให้เช่าเสื่อ ขายอาหารปลา

     บรรยากาศเลยเงียบสงบ เหมาะสมกับนักออกกำลังกายมืออาชีพสุดๆ

     แต่ข้างนอกสวนลุม รถติดเหมือนเดิ๊มมม........

 

        

 

     สุยาอย่าด่าอว. ที่จัดทริป "ท่องเที่ยวคนเดียว" ทั้งที ดันมาจัดที่สวนลุม เพราะสมัยก่อนตอนเรายังละอ่อน

     เราก็ชอบมาเที่ยวเล่นที่สวนลุมกันไม่ใช่เหรอ แหม...ทำเป็นลืม

     แถมสวนลุมยังเป็นที่ฮอตฮิตถึงขนาดเพื่อนเราคนนึง (อักษรย่อ น.) ถูกแซวว่า

     "....นี่โรงเรียนนะ ไม่ใช่สวนลุม..."

 

ปล. ปิดท้ายด้วยรูปที่อว.คิดเอาเองว่า ครีเอทสุดๆ คอนเซปต์คือ "เข้าไปอยู่ในกล่อง"

 

     

 

คราวนี้ 3 คน ก็มา Meeting กันอีกละ เพราะมีเรื่องโปรเจคที่ต้องคุย

แต่อันที่จริงอว.ก็รู้หรอกว่าที่ขยันนัดกันมามีทติ้งก็เพื่อปลุกใจกันและกัน

ช่วงนี้จึงมักจะได้ยินสุยาพูดถึง "เพลงปลุกใจ" อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งทุกคนลงความเห็น

เป็นเอกฉันท์แล้วว่า เพลง Circle ของโปเตโต้สุดที่รัก

ช่างเหมาะกับการเป็น "เพลงปลุกใจ" ของพวกเราเหลือเกิน

 

อ้อ  มาถึงบรรทัดนี้แอบโปรโมท

อย่าลืมไปดูกันเยอะๆ ส่วนเราจะรออุดหนุนเทปผีซีดีเถื่อนอยู่ที่บ้านนะจ๊ะ

(เรารักวินนะ แต่ไม่แสดงออก)

 

คราวนี้ไปกินบาร์บีคิว พลาซ่ากันให้หัวเหม็นเล่นๆ และมีบอยมาร่วมเป็นสักขีพยานด้วย

ที่เห็นใส่เสื้อสีแดงนี่ไม่ได้นัดกันมานะ แต่ใช้วิธีสื่อทางจิตเหมือนพวกพระเอกในละคร

"เสาร์ห้า" ของอาฉลอง  ภักดีวิจิตร ไง

 

 

ดูจากภาพแล้วแต่ละคนหน้าตาหมองหม่นกันมาก แต่บรรยากาศจริงๆ ไม่แย่ขนาดนั้นนะ

 

 

 

แล้วก็เป็นธรรมเนียมที่ อว.จะต้องกิน "สละลอยแก้ว" ปิดท้ายทุกครั้ง

คราวนี้ก็อร่อยจน "น้ำตาไหล" อีกละ

อร่อยมากจน อว.ต้องขอยกให้สละลอยแก้ว เป็น "เมนูปลุกใจ" ซะเลย

ถามหญิงดูก็ได้ ว่า อร่อยจนน้ำตาไหลจริงหรือเปล่า...

 

สรุปแล้วครั้งนี้มาเจอกันแป๊บเดียวแต่ว่าได้คุณภาพเต็มๆ

ที่สำคัญ เวลาแย่ๆ แค่มี KTK มานั่งกินข้าวด้วย หัวเราะด้วย

นี่มันสุดแสนจะวิเศษ...! อย่างนี้ล่ะนะเค้าถึงว่า

       "เรื่องธรรมดา คือ เรื่องพิเศษ"

 

ว่าแล้วก็เสนอการ์ตูนปลุกใจ เรื่อง Ying's Story

เป็นการตอบแทนที่วันนี้ เนื้อเรื่องในเสปซไม่ค่อยจะฮา

จัดทำโดย อว. จ้า (ทำเอง ดูเอง ฮาเอง)

            

              

 

 

                

 

 

              

 

 

              

 

 

             

 

 

             

 

 

              

 

Special Thanks : ศาสตราจารย์บอย และ 2 นักแสดงรับเชิญจาก Drag me to Hell

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เนื่องจากสุยามาลำรึกความหลังเรื่องไดอารี่เนื่องในโอกาส ครบรอบ 11 ปี เคทีเค

อรวินก็เลยขอตามกระแสในฐานะที่เป็น KTK

โดยขอจัดอันดับอะไรก็ได้ แบบไม่มีหลักเกณฑ์อะไรทั้งสิ้นละกัน

แต่ทั้งหมดเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในไดอารี่ของพวกเรา

 

 

 

   จำได้ไหมว่าวันนี้มีผู้ชายคนนึง เข้ามาทำให้ชีวิตของพวกเราต้องวุ่นวาย อว.ยังจำได้ว่าช่วงเช้าอว.ไปได้ยินพวกห้อง 2

   (ห้องแกๆๆ ล่ะ แจ๊ค ยู หญิง) เม้าท์กันจุ๊บจิ๊บๆๆ ถึงครูฝึกสอนคนใหม่

   และแล้ว เมื่อคาบวิชาดนตรีมาถึง เขาก็ก้าวเข้ามาโดยไม่ทันให้เราได้ตั้งตัว เขาคือ.........บักตุ้ย............

   จะว่าไปแล้วทำไมเราถึงเกลียดบักตุ้ยก็ยังคงไม่เข้าใจเหมือนกัน แต่เหตุผลหนึ่งที่รู้แน่ๆ ก็คือ

   บักตุ้ยเป็นครูฝึกสอนให้วงโยฯ แค่นั้นก็คงเพียงพอแล้ว ไม่นับการที่บักตุ้ยจะขยันกวนประสาทพวกเราตลอดเวลา

   เช่น หาว่าเรายังไม่สอบร้องเพลงทั้งๆ ที่เราสอบไปแล้ว

   เอาเป็นว่า ขอยกตำแหน่งให้ บักตุ้ย เป็นศัตรูเบอร์ 1 ของเคทีเคตลอดไป

   ปล. เกร็ดเล็กๆ น้อยๆ ของบักตุ้ยที่ควรรู้ (รู้ไปทำไมเนี่ย 555)

         - ผมทรงซามูไร

         - เน็คไทค์ ลายหมีพูห์ (แฟนที่เรียนม.3 ซื้อให้ <<< โลลิค่อนจริงๆ)

         - หาว่าพวกเราอาย เลยโดนหญิงตอบไปว่า "ไม่ได้อาย แต่เหม็นขี้หน้า"

  ปล.ของปล.อีกที --- อย่าลืมประโยคเด็ดที่ครูใหญ่มอบให้วงโยฯ (วันที่ต้องยุบวง 5555)

       " พวกเธอเป็นนักดนตรีที่ดีได้ แต่เป็นนักเรียนที่ดีไม่ได้ "

 

 

 

 

 

 

 

 

    

“อาภัพรัก มัน คือ โรคระบาด”

 

ขอตามกระแสสุยาในเรื่อง “โรคอาภัพรัก” ที่ตอนนี้กลายเป็นโรคระบาด ใน KTK ไปซะแล้ว

แถมยังลุกลามเร็วยิ่งกว่าเชื้อรา “โสดาเลสซีเรียบอดิไอ” แต่ยังไงพวกเราก็ต้องสู้ต่อไปนะ

แม้ว่ามันจะรักษาไม่ได้ด้วยยา “วอริโคนาโซน” ก็ตาม

ดูท่าคราวนี้ พวกเราคงจะต้องซึมเซาแบบ “ตอนกลับเหมือน ....จะกิน” กันไปอีกนาน

แต่จริงๆ ก็ไม่เห็นจะเป็นไรมากเลย เหมือนเพลงที่พวกเราชอบไง “Circle”

 

สุขทุกข์มันก็วนอยู่อย่างนี้  สิ่งร้ายดีก็วนอยู่อย่างนั้น

ก่อนนี้รักกันมา เลิกกันไปมันเป็นธรรมดา

อย่าฝังใจในวันที่ผ่านพ้น ชีวิตคนมีพบมีจากลา

เรื่องดีๆ รักดีๆ เดี๋ยวก็มี สักวันที่วนเข้ามา

(แอบโปรโมทเพลงโปเลย 555)

 

ปล. หญิง เราเชื่อในการตัดสินใจของแกเสมอ

       แต่ก่อนจะถึงวันที่ต้องตัดสินใจ แกต้องเข้มแข็งให้มากนะ

       เพราะน้ำตาของแก ทำให้เราโคตรจะเฮิร์ทเลยว่ะ

      

 

วิน ตัว เป็น เป็น

 

เราเจอวินตัวเป็นๆ แล้ว หลังจากที่รอคอยมาล้านปี

อย่างนี้ใครจะมาประณามเราไม่ได้แล้วนะว่า

“เราไม่มีดวงสมพงษ์กับวิน”

เพราะเราได้เจอวินแล้ววววววววว

แล้วเราว่าจะลาออกจากช่อง 7 ไปสมัครเป็นเด็กในวง

คนที่คอยเป็นคนเปลี่ยนกีต้าร์ ประจำเพลงช้า-เร็วให้วิน

คนที่คอยต้องเอาน้ำมาป้อนวิน

คนที่คอยตั้งเสียง ปรับปุ่ม กีต้าร์ให้วิน ดีมะ......

ปล.1 โปจะมา 7 สี คอนเสิร์ต 21 ก.พ. นี้นะ อย่าลืมดูนะ

ปล.2 ซื้อ POTATO Circle ของแท้ด้วยล่ะ

(อันนี้ไม่แอบ แต่โปรโมทแบบโจ๋งครึ่มเลย)

 

มรสุมข่าวลือ

 

ไม่อยากจะเชื่อว่าเรายังตกอยู่ในบ่วงกรรมแห่ง “มรสุมข่าวลือ” มาตั้งแต่ปีที่แล้ว

คิดว่ามีมรสุมข่าวใหม่ๆ ออกมา จะทำให้เรื่อง He หายไป

....แต่ก็ไม่เลย....

โดยเฉพาะพี่สันที่ยังคงเส้นคงวาในการ พูดแต่เรื่องเดิม

ไม่รู้พี่สันจะรัก He อะไรขนาดนั้น พูดได้ทุกวัน

ทุกวันเราอุตส่าห์ตั้งปณิธานว่า “วันนี้จะไม่เห็น He และไม่ได้ยินเพลงของ He”

แต่พี่สันก็ทำให้เราหลุดจากปณิธานทุกทีด้วยการเปิดเพลงHe ทุกวัน

เซ็งมาก........ขาห่านอบหมี่........!!!!

 

 Theme ของปีนี้ “ตัวอิจฉา”

 

เราตกลงกันแล้วว่าปีนี้ จะไม่มีการพูดว่า “โจ้เป็นคนดีเนอะ” อีกต่อไป

(คำนี้มันเฮิร์ทเนอะ -*-)

เพราะเราจะเปลี่ยน Mode เป็น ตัวอิจฉาละ

ก็อย่างที่โปบอกไงว่าคนดีไม่มีที่อยู่ เราจะมามัวเป็นคนดีอยู่ทำไม

ก็ดูละครช่อง 7 ดิ กว่านางเอกจะมีความสุขก็ตั้งตอนอวสาน

แต่ตัวอิจฉามีความสุขมาตั้งแต่ต้นเรื่อง หาเรื่องแกล้งนางเอก กับจีบพระเอกอยู่นั่นแหละ

ไม่เห็นต้องมาตรากตรำ บีบน้ำตาเลย

อย่างนี้ เราก็มาเป็น “ตัวอิจฉา” กันดีกว่าเหอะ

 

-- My Boom --

มกราคม 52 (เรียงลำดับตามความปลื้ม)

 

1.       สละลอยแก้วที่ บาร์ บีคิว พลาซ่า (อร่อยจนน้ำตาจะไหล)

2.       สีชมพูบานเย็น (รากแก่น)

3.       เพลงร็อค (NO เพลงรัก)

4.       เกมขับรถชนแหลก (ยังคงฮิตสำหรับเรา)

5.        POTATO CIRCLE

ความจริงช่วงนี้อยู่ในช่วง "จุดเดือดต่ำ" อีกละ

อยากจะเปลี่ยนเป็น Her mode เหมือนปลาซะจริงๆ

สืบเนื่องจากชื่อ ซึ่งเราก็อยากจะบอกว่า "พลาด" เรื่องอะไร

แต่เกรงว่าจะเป็นประเด็นไปมากกว่าที่เป็นอยู่

เลยขอไม่พูดถึงละกันนะ

 

สีเขียว เอาสีเขียวมาช่วยอรวินด่วน..!!!

 

ด้วยเพราะพี่บ๊อบมีกิ๊ก และนัดวุดมีน้อง ต.. อรวินเลยตระหนักขึ้นมาได้ว่า

...ทุกคนจะทิ้งอรวินไปลาโลกกันหมดแล้ว.....ไม่นะ...ไม่!!!!!

เราร้องเพลงในท่อนที่มันไม่ควรจะร้องแล้วมันผิดตรงไหน..ห๊า...

 

เนื่องจากอาการฆ่ากำเริบของอรวิน เลยมีแต่เรื่องให้หงุดหงิดหัวใจ ดังต่อไปนี้

- นาฬิกาช้า

- แค่เราพูดถึงเพลงอะไรก็ได้ ไม่ได้หมายความถึงเพลงอะไรก็ได้ซะหน่อยเหอะ

- พาสเวิร์ดก็ง่ายเกินไป

- อยากเล่นปังย่า

- ผิดประเด็น

- คนที่เรียกภาคอินเตอร์แต่ดันไม่ชอบพูดไทยคำอังกฤษคำ

- เมื่อไหร่หนังพี่ติ๊กจะฉาย

- เราซื้ออัลบั้มจริงของโปเท่านั้น

- ไขรหัสลับดาจิมซี่ยังไม่ออก

- อย่าบอกใครๆ ว่าเป็นคนขี้อายถ้าไม่ได้เป็น

 

พอละ เริ่มจะมีเยอะเกินไปเหอะเนอะ 5555

แต่ข่าวดีๆ ก็มีนะ เช่น เดือนนี้มีวันหยุดมาฆบูชา เราควรจะไปเข้าวัดทำบุญทำกุศลกับเค้ามั่ง

รู้สึกจะบาปหนาไปละ เผื่อผลบุญจะส่งให้เราไม่ต้องไปลาโลก

 

ต่อไปนี้เป็นข่าวสำหรับชาวเคทีเค

อยากบอกว่าเราต้องหามาตรการรับมือกับเทปผีซีดีเถื่อนให้ได้ก่อนที่ยอดขายเราจะตกนะ

หรือไม่งั้นก็ผลิตเป็นเทปแทนท่าจะดี คงไม่โดนก๊อป เพราะมันไม่เป็นที่นิยม

(หมายถึงเทปนะ ไม่ใช่เคทีเค....แต่เคทีเคมันได้รับความนิยมตรงไหนฟะ..555)

อ้อ..อีกอย่าง ไอ่หญิง หากจะพาแฟนมาเที่ยวกับเพื่อนๆ ช่วยพาเพื่อนของแฟนมาด้วย จะได้ครบคู่นะ

ไม่งั้นเราจะร้องเพลงโสดให้แกฟังทั้งวันเลย ไม่เชื่อลอง

 

"เพื่อนชวนบางทีก็ไป แต่ไม่ชอบไปกับเค้า เบื่อไปนั่งจับเจ่าตอนเค้าเอามือจับกัน..."

 

อ้อ....ขออีกข่าวเหอะ

เราเพิ่งรู้เรื่องฮาของ เบอร์ 14 ศัตรูหมายเลข 1 ของเรา

ว่าเบอร์ 14 ต้องไปปรึกษาปัญหาเรื่องผมบางที่ "สเวนสัน" 555555

ด้วยคำพูดที่ว่า "ไอ่..(censor)...หมดไปเป็นหมื่น ผม..(censor)...ยังไม่หนาขึ้นมาเลย"

55555555555 ชะรอยศัตรูเราจะได้เป็นศิษย์รักของอาจารย์มานิตก็งานนี้ 555555555

เป็นข่าวดีในรอบปีเชียวนะ ถ้าไม่นับเรื่องเบอร์ 14 เป็นตะคริวตอนเดินสวนสนาม

"โอ๊ย..ช่วยด้วย ตะคริวกินๆๆ" 5555555555

อยู่ดีๆ ก็หนาวขึ้นมาจริงๆ

 

ถ้าเป็นเดือนมกราคม ก็ต้องสีแดงสินะ ทำไมไม่รู้เหมือนกัน มันเห็นภาพออกเหอะ

ทั้งๆ ที่เราเกลียดแบบสอบถามประเภทที่ว่า "ให้คุณลองจินตนาการว่าคนที่คุณรู้จักเปรียบได้กับสีอะไรบ้าง"แท้ๆ

แต่เรากลับคิดภาพเดือนมกราเป็น "สีแดง" ได้ยังไงกันเนี่ย

 

คืนนี้ เวลา 23.59 จิ้งจะไปออสเตรเลียแล้ว รู้สึกเศร้ายังไงก็ไม่รู้

แต่คราวนี้ไม่เหมือนตอนที่ปลาบอกว่าจะกลับไปอยู่บ้านแฮะ

ก็ตอนนั้นน่ะ นอกจากจะเศร้าแล้วเรายังรู้สึก "กลัว" อีกตะหาก

เพราะจากที่เราเคยเห็นปลาเคยเจอเพื่อนเก่าๆ แล้วจำไม่ได้

เราน่ะ ไม่อยากเป็นอย่างนั้นน่ะสิ เราไม่อยากเป็นคนที่ถูกจำไม่ได้

 

พูดถึงจำไม่ได้แล้วนึกถึงที่เราเคยอ่านเจอในนิตยสารว่า

 

"คุณเคยทำใครหล่นหายไปจากชีวิตหรือเปล่า?"

 

มันคงทำนองเดียวกันแน่เลย เหมือนถูกทำ "หล่นหาย" สยองออก

แต่ก็อีกล่ะ ถึงแม้เราจะทำหล่นหายไปจากชีวิต แต่จริงๆ คนนั้นก็ยังอยู่เหอะ

ยังอยู่ ยังอยู่ และยังอยู่ ไม่ได้หายไปไหนซะหน่อย

 

เพราะฉะนั้น เราเลยคิดว่า ถึงแม้เราจะเป็นคนที่ถูก "ทำหล่น" จริงๆ

เราก็จะไม่ยอมหล่นหายไปไหนแน่ๆ

เหมือนเวลาคนถามเราว่า "ถ้าโจ้ทำอย่างนั้นแล้ว โจ้จะทำตัวเหมือนเดิมอีกไม่ได้แล้วนะ"

เราถึงตอบว่า "ใช่...เราก็จะเป็นอย่างนั้นแหละ"

 

งงอีกแล้วเนอะ

แต่ก็ดูเป็นเราดีอีกละ 5555

เดือนธันวาคมอีกแล้ววววว....

 

 

เขียนอย่างนี้ดูไม่รู้เนอะว่าดีใจหรือเสียใจกันแน่

ช่างเหอะเราแค่จะเล่าเรื่องเดือนธันวาคมให้ฟังเฉยๆ

 

เคยได้ยินคนบอกว่าช่วงเดือนธันวาคม ใกล้วันคริสต์มาส คนเราจะรู้สึกมีความสุขเป็นพิเศษ

ที่เป็นอย่างนั้นเพราะชาวคริสต์เค้าเชื่อกันว่า เพราะเป็นวันที่พระเจ้าลงมาเกิดเป็นมนุษย์

บรรยากาศถึงเต็มไปด้วยความสุข ทุกคนจะมีแต่ความรักให้แก่กัน

 

เหรอ...อรวินไม่รู้หรอกว่าจริงหรือปล่าว อรวินไม่ได้เป็นคริสเตียน...

แต่ก็ดันพลอยรู้สึกมีความสุขไปกับเค้าด้วยซะงั้น

ก็เพราะมีคนเผยแพร่วัฒนธรรมนี้ให้เราอีกที(ซึ่งไม่ใช่พี่บ๊อบ)

 

แต่มันก็จริงนะ ไม่เชื่อลองสังเกตุดูดิ ช่วงนี้ทุกคนดูจะอารมณ์ดี

ถึงแม้เราจะขึ้นชื่อใน msn ว่า "จุด เดือด ต่ำ" ก็เหอะ

แต่จริงๆ สาเหตุที่เรา "จุด เดือด ต่ำ" นั่นก็เป็นเพราะ

เรารู้ตัวว่า ดันรู้สึกมีความสุขอย่างที่คนๆนั้นบอกจริงๆ นะสิ

 

ปล.เราลองสังเกตดูปรากฎว่ามิสเตอร์ทวีศักดิ์ก็มีโรคประจำตัว

เหมือนที่อรวินมีโรคประจำตัวคือโรคคิดไปเอง แต่มิสเตอร์ทวีศักดิ์เป็นโรค

"โฟกัสผิดจุด" จะยกตัวอย่างให้ฟัง 2 เหตุการณ์

1. เราบอกว่า "คุณรู้มั๊ยว่าวินเค้าเป็นหลาของ พล.รอ.บรรณวิทย์ เก่งเรียน"

    He ดันตอบเราว่า เราจะไปรู้ได้ไง

    เราให้โฟกัสตรง "วินเป็นหลานพลเรือเอกบรรณวิทย์" ไม่ใช่ "คุณรู้มั๊ย"

2. เราบอกว่าเราเกลียดรายการจมูกมดที่เชิญ"ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร" มาตั้ง 2 รอบ

    ทีโปของเราไม่ยอมเชิญมาอีก

    He ดันตอบเราว่าช้ำใจเหรอที่ "ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร" มา

    เราให้โฟกัสตรง "ไม่ยอมเชิญโปมา" ไม่ใช่โฟกัสที่ "เชิญToR+มา" เข้าใจมั๊ย

 

ปล.2 เราพิมพ์มาจนจบเพิ่งสังเกตดูว่า "นี่มันยังไม่ถึงเดือนธันวาคมนี่นา"

 

 

 

 

 

 

 

 

ยะโฮ...........

 

อยากบอกว่าที่หายไป เราไปเดินสายทัวร์คอนเสิร์ตมา

ดูดีมะ แต่เหนื่อยมากกกกก

อรวินขี้เกียจเล่าว่าเป็นไงมั่ง เอาเป็นว่าจะสรุปเป็น Top 3 ของแต่ละที่แล้วกันนะ

 

1. สองแถว 13 ที่นั่ง

    ไม่คิดเลยว่าสองแถวที่อุดรคันเท่ารถตุ๊กตุ๊ก แต่สามารถจุคนได้ถึง 13 คน

    ความจริงเค้าให้นั่งได้แค่ 8 คนเหอะ แต่พวกเราแกล้งทำเป็นไม่รู้

    เหมือนๆ กับที่แกล้งทำเป็นไม่รู้ว่าเวลาเลี้ยวแล้วรถมันเอียงขนาดไหน

    เหมือนๆ กับที่แกล้งทำเป็นไม่รู้ว่าคนบนถนนเค้ามองแล้วก็หัวเราะกันใหญ่

2. เซ็นเตอร์พอยต์

    เป็นอะไรที่เจ๋งมาก ขอบอกว่าเซ็นเตอร์พอยต์ที่นี่เป็นตลาดนัด แต่เค้าขายกันตอนเย็นๆ

    เราเลยไปเดินไม่ทัน อยากอยู่ต่อจังเพราะคืนนั้นจะมีคอนเสิร์ตของ "สามสาวชะชะช่า"

    ซึ่งคงเป็นวงที่ดังมากที่นั่น เพราะเห็นป้ายติดตลอดทางเลยนะ

3. ปู่โสมเฝ้าทรัพย์....!?

    กรี๊ด...เราเจอปู่โสมเฝ้าทรัพย์ เค้านั่งเครื่องมาไฟลท์เดียวกัน แถมยังพักโรงแรมที่เราไปทำงาน

    อยากจะขอลายเซ็นต์แต่อายคนอื่นๆ อ้อ...แถมยังเจออาหลองที่สนามบินด้วย กรี๊ดดดดดดดด

 

1. เด็กดอย

    เค้าจะนั่งอยู่ตามบันไดดอยสุเทพ แล้วพูดเหมือนกันราวกับถูกป้อนโปรแกรมมา

    "พี่คร้าบบ ถ่ายรูปกับหนูม้ายยคร้าบบ แล้วแต่จะให้คร้าบบบ ถ้าพี่ไม่ถ่ายย

     ก็ให้เงินหนูไปกินข้าว กินขนมบ้างนะคร้าบบบบ"

2. หมีโคล่า

    เป็นภาพเปรียบเทียบกันกับข้อ 1 แต่ขอโทษ หมีโคล่า advance กว่าเด็กดอย

    ตรงที่ "ถ่ายรูปกับหมีโคล่าฟรี...ถ่ายแต่คน หมีโคล่ารออยู่ใรคอมพิวเตอร์แล้วค่ะ"

3. พิงค์บุรีรีสอร์ต

    ขอบอกว่าเป็นโรงแรมที่เหมือนในนิยายมาก

    ตอนเราเข้าไปเช็คอิน เห็นผู้หญิงห้าวใส่แว่นอยู่ทีเคาน์เตอร์

    ตอนเราลงมาล๊อบบี้ เห็นผู้หญิงห้าวใส่แว่นอยู่ตรงที่วางหนังสือพิมพ์ตรงล๊อบบี้

    ตอนเรากลับมาจากเที่ยว เจอผู้หญิงห้าวใส่แว่นอยู่ที่ระเบียงหน้าลิฟท์

    ตอนเช้าเราไปกินข้าว เห็นผู้หญิงห้าวใส่แว่นเป็นคนเสิร์ฟที่ห้องอาหาร

    ตอนเราเช็คเอาท์ เห็นผู้หญิงห้าวใส่แว่นอยู่ที่เคาน์เตอร์

    เราขอฝากกระเป๋าไว้ก่อน เห็นผู้หญิงห้าวใส่แว่นเป็นคนรับฝากกระเป๋า

    .........ปรากฎว่าเค้าเป็นเจ้าของโรงแรมซึ่งมีหน้าที่ทำทุกอย่าง..............

 

1. เสา

    ขอบอกว่าเพิ่งเคยเห็นสาวๆ รูดเสาของจริง เงินๆ เงาๆ เลยนะ (เสานะ ไม่ใช่สาวเงา)

    มีหลายเวอร์ชั่นมาก ทั้ง นางแมวยั่วสวาท / นักเรียนพาณิชย์ / เด็กญี่ปุ่น / สาวประเภทสอง

    อรวินจะถ่ายรูปแต่ทุกคนไม่ยอม กลัวเค้าคว้าเสามาฟาดเราซะงั้น

    (แล้ววันรุ่งขึ้น สาวๆพวกนี้ก็แปลงร่างมาสมัคร Thai Super Model Contest 2007 กับเรา)

2. ข้าวโพดปิ้ง

    ไม่รู้เป็นไง ที่ภูเก็ตนิยมกินข้าวโพดปิ้งกันมาก จะมีรถเข็นขายทุก 5 เมตร

    แถมบางร้าน ขายข้าวโพดปิ้ง + ไก่ย่าง + น้ำมะพร้าว มันเข้ากันตรงไหนเหรอ

3. ลดความเร็วเดี๋ยวนี้ !!

    จะเห็นป้ายนี้ติดอยู่ที่ถนนทางที่จะไปสนามบิน ซึ่งมันเป็นป้ายสีแดงมากกก

    แล้วก็มีตัวหนังสือเขียนว่า "ลดความเร็วเดี๋ยวนี้ !" เห็นแล้วมันกระชากอารมณ์เหลือเกิน

    คือ ถ้าไม่ทำตามจะรู้สึกผิดไปจนวันตาย (อรวินอยากถ่ายรูปไปส่ง "ฮิ" แต่น้องแนนซี่ถ่ายไม่ทัน)

 

ภาษาจีนวันละคำ

    " ไห หลำ ก๊อ ตะ ซี้ โกย เกี้ย อ๊า ต๊า บ๊อ"

    แปลว่า "คนไหหลำ เหยียบลูกไก่ตายแล้วก็บอกว่าปล่าว"

    (อรวินยังข้องใจว่าทำไมต้องเป็นลูกไก่ด้วยเนี่ย)

 

กลับมาพร้อมกับอาการ IN LOVE

ซึ่งคนที่อรวินเลิฟ มีดังนี้ (เรียงตามลำดับด้วยนะเนี่ย)

 

    ทำไมถึงเลิฟ :  หมอวิฑูรย์เป็นหมอแก่ๆ อายุประมาณ 60 ปลายๆ แนวอาแป๊ะๆ เอ๊ะ...แต่ไม่ใช่เลิฟเพราะแก่นะ

    (ถึงสเปกของอรวินจะเป็นคนแก่ๆ ตายเร็วๆ สมบัติเยอะๆ ก็เหอะ) แต่ที่เลิฟเพราะ หมอวิฑูรย์เป็นคนเดียวที่สามารถ

    รักษาอาการปวดกระเพาะของอรวินได้หายเป็นปลิดทิ้ง จริงๆ นะ อรวินยังจำได้เลย ภาพที่หมอวิฑูรย์ตรวจแล้วทำท่าครุ่นคิด

    ก่อนจะให้ยาอรวินกิน (น่าร้ากกกกกก)

    ปล. ขอให้หมอวิฑูรย์รักษาสุขภาพด้วย เพราะอรวินกลัวว่าหากอาการกำเริบอีกคราวนี้จะไม่ได้เจอหมอแล้วอ่ะ (ไม่น้า...)

 

    ทำไมถึงเลิฟ  :  ในวันที่อรวินต้องการความรวดเร็วสูงสุด เมื่อใกล้จะไปทำงานสายเต็มที่ คนขับรถตู้ผู้มีจรรยาบรรณคนนี้แหละ

    ที่ทำให้อรวินไม่ไปสาย ด้วยการเปลี่ยนเลนทุกครั้งที่มีช่องว่างแม้เพียงน้อยนิด 5555 เค้าจะมีสายตาที่เฉียบคมในการกะเกณฑ์ว่า

    เลนไหนที่แถวสั้นที่สุดแล้วแทรกตัว (รถ) เข้าไปอย่างชาญฉลาด ถึงแม้เค้าจะถูกสาปแช่งจากคนทั้งถนน แต่อรวินก็ยังจะรักเค้าต่อไป (จุ๊บ จุ๊บ)

 

    ทำไมถึงเลิฟ  :  ลุงจะทำหน้ากรุ้มกริ่มอยู่ตลอดเวลา แล้วคอยเก็บแกนสับปะรดให้อรวินกินทุกที (ถึงแม้ใครๆ จะบอกว่าเก็บมาจากถังขยะก็เหอะ)

    ลุงจะยอมให้อรวินแกล้งทุกวันก็ไม่โกรธ ถึงแม้อรวินจะหลอกลุงว่าน้ำจากรถเข็นของลุงทำให้น้ำท่วม ลุงก็ไม่เถียงซักแอะ วันรุ่งขึ้นก็เอาถังมารอง !!

 

     ขอยกอันดับนี้ให้พี่หว่อง "พิสิษฐ์" พี่หว่องจะชอบยิ้มกรุ้มกริ่มและทำเสียงเหมือนเพิ่งตื่นนอน แถมยังน่ารัก ขอให้ทำอะไรก็ยอม

     ถ่ายรูปท่าไหนตรงไหนไม่เคยบ่น และที่สำคัญ ใส่เสื้อผ้าไหมไทยสีเหลืองได้น่ารักมาก

 

ความจริงอยากจะเล่าถึงคนที่อรวิน Hate ด้วย แต่ก็ขี้เกียจพิมพ์แล้ว แต่ยังไงขอชดเชยด้วยข่าวเล็กๆ น้อยๆ ของคนรอบๆ ตัวอรวินละกัน

     - แอนเฮิร์ท บริษัททัวร์สัญญาโหด ลั่น !! ครบปีออกแน่

     - ปลา ดี๊ด๊าคุมสวนยาง เผยกิจการครอบครัวเวิร์กสุด

     - โอ๋ ย่องเงียบเลือกแหวนหมั้นที่เยาวราช

     - พี่บ๊อบสุดเซ็ง หย่าศึกเกาเหลาลูกน้อง

     - สุยาปลื้ม ฝันเป็นจริง..เตรียมบิน หวังกิ๊กหนุ่มสจ๊วต

    

ปล. หน้าฝน ระวังเป็นหวัด ดูแลสุขภาพให้ดีนะจ๊ะ ทิฟฟี่ แผงสีเขียว ทิฟฟี่

  

รู้ตัวอีกที ฤดูร้อนก็ผ่านไปซะแล้ว
งั้นวันนี้ขอเขียน อะไรก็ได้ แบบไม่มี Theme ละกันนนะ
(2 บรรทัดข้างบนมันเป็นเหตุเป็นผลกันตรงไหนเนี่ย)

 

ปรากฎว่าไปค่ายคราวนี้สนุกกว่าที่คิด
จริงๆ อรวินอยากรอเอารูปมาให้ดูด้วย แต่ก็ทนไม่ไหวขอเขียนก่อนแล้วรูปค่อยตามมาให้ดูทีหลังนะ
ทั้งๆ ที่ถูกพูดกันว่าเป็นค่ายนรกแท้ๆ แต่ที่จริงกลายเป็นเหมือนไปเที่ยวเลย
เพื่อให้สมกับที่ไป "รร.นายร้อยจปร." ทีมงานเลยแจกเสื้อได้กลมกลืนกับนายร้อยจปร.มาก
เป็นสีเขียว ตุ่น ตุ่น แขนยาว ผ้าแบบที่ซักไป 3 ครั้งแล้วมันจะเป็นขุยๆๆ อะ
ดูไปดูมามันเริ่มเหมือนเสื้อคนคุกยังไงไม่รู้

 

แต่พอเข้าไปเดินป่า (ที่ดูเหมือนจะไกลแต่จริงๆ มันอ้อม) พร้อมกับเล่นฐานไปด้วย
อรวินรู้สึกสำนึกบุญคุณเสื้อคนคุกมาก เพราะมันสามารถป้องกันภยันตรายจาก เชือกบาด หิน ไม้ ฯลฯ ได้ดีพอควร
แต่ดันมาตกม้าตาย ตรงที่อรวินเจอลูกแมวแล้วเข้าไปเล่นให้มันกัดมืออยู่นั่นแหละ จนเป็นแผลขีดข่วนไปหมด
(อย่างนี้ต้องเรียกว่าตกแมวตายมากกว่าเนอะ)

 

เรื่องสยองในวันฝนตก
วันนั้นเป็นวันฝนตกพรำๆ ช่วงค่ำ อรวินกำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่ และแล้วมันก็ออกมา
กาจั๊วะ ตัวดำ ใหญ่ๆ วิ่งทะเล่อทะล่าออกมาแบบไม่ดูตาม้าตาเรือ วิ่งแบบไม่รู้ทิศทาง
(พูดเรื่องกาจั๊วะวิ่งไม่รู้ทิศทางแล้วนึกขึ้นได้ คราวหลังจะมาเขียนเรื่องหมาที่วิ่งแบบมีจุดหมายนะ อย่าลืมเตือน)
อรวินก็ได้แต่ยืนบนโซฟา และฆ่ามันด้วยสายตา...แน่สิ..มันก็ต้องไม่ตายอยู่แล้วล่ะ....แต่อาเราก็จัดการมันไปได้
หลังจากนั้น พวกมันก็บุกเข้ามาเป็นระลอก ระลอก ทีละตัวสองตัว อะเย้อ น่าเกลียดน่ากลัวตัวละบาท

 

ปรากฎว่า อาเราปิดประตูกระจกไม่สนิท กาจั๊วะมันเลยหนีน้ำขึ้นมาในบ้าน เป็นสิบๆ ตัว (แม่เราว่าเราเวอร์แต่เรานับแล้วนะ)
สยองเนอะ

 

รักแบบไม่หวังสิ่งตอบแทน
ต่อเนื่องจากการไปดูสเปซของนัดวุด แล้วมีประโยคประมาณว่า "เห็นคนที่เรารักมีความสุขเราก็มีความสุข" ทำนองนี้
อยากบอกว่า ขอโทษนะ อรวินไม่เคยอินกับคำพูดประมาณนี้ หรือ "เรารักโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน" ไม่เคยเลย
ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อนะ แต่มันไม่อินจริงๆ เคยพยายามลองบิวต์นะ อยากเหมือนนางเอกบ้างไง แต่มันไม่ได้จริงๆ ไม่ได้จริงๆ

 

อาจจะฟังดูร้ายๆ แต่มันก็ดูสมกับเป็นอรวินดีไม่ใช่เหรอ

 

1. เป็นเหตุสืบเนื่องมาจากคำพูดของป๋องที่ว่า "ใช่ซี้ เรามันไม่ใช่พี่บ๊อบนี่" เราเลยคิด Theme ในการถ่ายรูปเซ็ตนี้ขึ้นมาได้

    มันช่างเหมาะกับคำพูดนี้ซะจริงๆ 5555

2. รูปท้ายๆ ที่ดูก็รู้ว่าไม่ใช่พี่บ๊อบ แต่เป็นนักร้องนำวง IONION ที่ดูน่ารัก ไฮโซ แต่เราไม่รู้จักเหอะ!!!!!

ปล. ตอนนี้อรวินกำลังฮิตเพลงของโปเพลงนึง (ซึ่งขอโทษ มันออกนานมาแล้ว)

       ฉันคนนี้กับเพื่อนซี้ของเธอ ไม่บอกก็รู้กิ๊กกัน เธอวันนึงถูกเพื่อนรักใช้งานฝากให้ช่วยดูแลฉัน

       เธอทำตัวเป็นเพื่อนรักคนดี รับปากเพื่อนซี้ต้องทำ ทำอะไรอยากให้ใช้เธอทำ จะทำแทนได้จริงเร้อออ

       ** อยากบอกเหลือเกินว่าอยากทำอะไร แต่ว่ามันเกรงใจนะซี้..อยากให้เธอช่วยคงไม่ดี มันหน้าที่ของเพื่อนเธอ **

     

อรวิน : เกอร์ ไปไหนมา

เกอร์ : ป่าวซะหน่อย แค่ไปเดินแถวนี้เอง

อรวิน : เดี๋ยวก็หลงอีกหรอก

เกอร์ : เกอร์ไม่ใช่อรวินนะถึงจะหลงทางตลอดเวลา

อรวิน : จิงด้วย ล่าสุดอรวินก็ไปหลงทางในห้างพาต้ามาอีกละ

เกอร์ : ก็นี่แหละนะ บอกแล้วให้อยู่บ้านเกาหูให้เกอร์ไม่เชื่อ ดันออกไปวังหลังกับแอนดีนัก

อรวิน : ใครจะไปรู้ว่าต้องพอขึ้นไปถึงชั้นสวนสัตว์ ดันไม่มีกระไดเลื่อนลงซะงั้น

เกอร์ : หา... อะไรนะ นี่อรวินไปสวนสัตว์พาต้าเหรอ 555 สะเหร่อจิงๆ

อรวิน : อ่าว มีคิงคองด้วยนะ สะเหร่อตรงไหนไม่ทราบ มีคิงคองและสัตว์หากินกลางคืน เอ๊ะ เกอร์นี่ก็                   

           เป็นสัตว์หากินกลางคืนไม่ใช่เหรอ

เกอร์ : พูดอย่างนี้เดี๋ยวสวยหรอก อรวินแหละเป็นพวกหากินวันเสาร์-อาทิตย์ ออกไปข้างนอก

          ทุกอาทิตย์เลยนี่

อรวิน : โห เกอร์ เฮิร์ทนะเนี่ย ก็มันมีงานต้องทำนี่ เสาร์ที่แล้วก็เพิ่งไปจัดงาน “เด็กดี 7 สีหรรษา” มา               

          ต้องรับมือกับเด็กๆๆๆๆๆ สรุปว่าตอนงานเลิกเด็กหัวหายหมดเพราะอรวินกินไปแล้ว

เกอร์ :  อ๋อ ที่แอบไปถ่ายรูปกับพี่โยกเยกมาอะเหรอ อรวินยังกล้าเอามาโชว์อีก แถมยัง print ไปแปะ

           ข้างฝาบ้านด้วย กล้าเนอะ

อรวิน : ไมล่ะ พี่โยกเยกออกจะน่ารัก หรือเกอร์ไม่ชอบ

เกอร์ : เหอะ ไม่เอาด้วยหรอก อรวินรักไปคนเดียวเหอะ แล้วเสาร์อาทิตย์นี้ ไปออกหากินที่ไหนอะ

อรวิน : บ้า พูดจาน่าเกลียด วันอาทิตย์นี้ ไปจัดงานฟุตบอลยูฟา แชมเปียนส์ ลีก หรอก ส่วนวันเสาร์

           พวกนั้นชวนไปกินหมูกระทะกันที่แถวบ้านป๋อง

เกอร์ : อีกละ แล้วใครจะเกาท้องให้เกอร์ล๊า............!!!

อรวิน : เกอร์ก็เกาตัวเองไปก่อนดิ๊ เดี๋ยวอรวินกลับมาค่อยช่วยเกา เอ๊ะตกลงจะเกาหูหรือท้องกันแน่

เกอร์ : ก็ทั้งสองแหละ อรวินอะ ignore เกอร์เกินไปละนะ แน่ใจเหรอว่าจะไปอะ

อรวิน : นั่นสินะ พวกนั้นก็อย่างนี้ทุกที ชอบชวนอรวินก่อน แล้วค่อยไปชวนใครต่อใคร ที่อรวินไม่ชอบ

           ไปด้วยทุกที แล้วอรวินก็รับปากไปแล้วจะไม่ไปก็จะหาว่าเรื่องมากอีก

เกอร์ : สมน้ำหน้า แล้วอย่าเดือดกลับมาก็แล้วกัน

อรวิน : เอ๊ะ เกอร์นี่ อรวินไม่เดือดหรอกเพราะตอนนี้เป็นฤดูร้อน ไม่ใช่สุยานะที่อาการฆ่าจะกำเริบ

         เกอร์ก็เหมือนกันหมู่นี้อาการฆ่ากำเริบบ่อยนะ เดี๋ยวจับนก หนู จิ้งจก แมลงสาบ มันบาปนะรู้มะ

เกอร์ : ไม่รู้ไม่ชี้ ก็เกอร์เป็นแมวนี่ ทำไงได้..........มาเกาท้องเร็วๆ !!!

ฝากไปบอกว่า ฝนในฤดูร้อนมันช่างไม่เข้ากันอย่างแรง!!

 

ไม่ได้จะว่านะ ก็ฝนในฤดูร้อนมันมักจะทำให้ความเป็นหน้าร้อนหมดไปน่ะสิ

ก็เหมือนกับเวลาคนเราทำอะไรที่ไม่สมกับเป็นตัวเองไง

ก็จะทำให้ความเป็นตัวเองหมดไป

 

ในขณะที่เรากำลังนั่งพิมพ์อยู่นี่ ฝนก็ตกลงมาหนักมาก

เพราะฉะนั้นต้องระวัง เดี๋ยวจะเขียนอะไรที่ไม่สมกับเป็นอรวินออกไป

 

คราวก่อนไปงานหนังสือมา ไม่อยากจะเชื่อว่าจะรวมกลุ่ม v-cleg กันได้อีก

ถึงจะขาดม่อนก็พอให้อภัยได้ (ก็คนมันมีพันธะแล้วอะเนอะ)

เลยถือโอกาสอัพเดทข่าวเรื่องเพื่อนๆ ซะเลยดีกว่า (ดีกว่าอะไรไม่ทราบ)

 

1. ชวลิต ฉัตรอุดมศิริ

    นี่แหละๆ ก็จะบอกนี่แหละว่าชวลิตเปลี่ยนนามสกุลแล้ว แถมยังเที่ยวชักชวนใครต่อใคร

    ให้มาใช้นามสกุลตัวเองโดยไม่หวั่นเกรงภัยใดจากเก่ง เอาเถอะ

    ชวลิตไม่หวั่น แต่อรวินหวั่น เพราะฉะนั้นขอใช้ อรวิน เก่งเรียน แบบเดิมนะดีอยู่แล้ว

 

2. ณัฐวุฒิ เสนะวีณิน

    ดีมากที่เอาหนังสือมาให้เรายืม แต่ตอนนี้ต้องเอาเล่มสองมาแล้วล่ะเพราะเราอ่านจบแล้ว

    แต่เห็นปุ๊ยบอกว่าสงสัยต้องรอชาติหน้า กว่าณัฐวุฒิจะเอามาให้

    อรวินเลยเริ่มคล้อยตาม และคิดว่าจะไปหาซื้อดีกว่า

 

3. พลฯ ทวีศักดิ์ จันทรนิตย์

    ขอบคุณมากที่เป็นเพื่อนร่วมชะตากรรมติดฝนบ้านนอกกับเรา ถึงแม้บ้านคุณจะไม่ตกก็ตาม

    ก็บ้านเรามันใกล้ทะเลไง

    (สุยา อรวินเริ่มสงสัยแล้วว่าอรวินจะอยู่ใกล้ๆ สมบูรณ์อะจำได้ปะที่อรวินเคยบอกว่า

    แน่นเล่าให้ฟังว่าสมบูรณ์ย้ายบ้านไปใกล้ทะเลอะ ชัวร์เลย เพราะตั้งแต่อรวินทำกระเป๋าตังค์

    หายก็เริ่มสังหรณ์ใจว่าสมบูรณ์ จะต้องอยู่แถวนี้แน่ๆ) 

 

4. พนมศักดิ์ อบสุวรรณ

    ป๋อง หายงอนเราแล้วใช่มั๊ย...นั่นแน่ พอเราบอกว่าชวลิตไม่มาทำท่าจะไม่มา

    แต่พอชวลิตมาป๋องก็มาอะ ป๋องเป็นห่วงชวลิต ไม่เป็นห่วงเราใช่มั๊ยยย

 

5. สุภิญญา ตาลีบัน

    ขออนุญาตใช้นามสกุลสมมติ เนื่องจากจำนามสกุลใหม่ไม่ได้

    อยากบอกว่า ปัญหาใหญ่ของเราคือ "ทำลงซีดียังไง"

    ช่วยคิดด้วย เพราะตลาดสมัยใหม่นี้ไม่เปิดกว้างให้เทปอีกต่อไปแล้ว

    ไม่ยังงั้นเดี๋ยวแฟนๆจะ "ไม่ปลื้ม" 

 

สุดท้ายนี้อยากบอกทุกคนว่า

 

 

   

    

 

เมษายน

 

กลับจากเชงเม้งปีนี้ อรวินก็รู้สึกว่า หน้าร้อนมาถึงแล้วจิงๆ (เพิ่งรู้สึกเหรอคะ)

 

มีข่าวมาอัพเดทมิสเชงเม้งสุยาว่า พวกกระดาษที่เผา เช่น เสื้อผ้า พาสปอร์ต และอะไรต่อมิอะไร

ปีนี้ เทรนด์ใหม่ล่าสุดมาแรงมากได้แก่

1. ฟันปลอม และ แปรงสีฟัน

2. หูฉลาม และเป๋าฮื้อ

3. รองเท้าผ้าใบ !!!!

 

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ อรวิน ก็ทำตามกฎของมิสเชงเม้งที่ดี คือ เผาแต่เงินกงเต๊กเท่านั้น

 

นี่ๆ ช่วงนี้อรวินเป็นโรคใหม่อีกแล้ว คือ โรคไม่รู้ตัว (อึ่มจื่อต๋ง)

เมื่อเร็วๆ นี้ อรวินก็เพิ่งพูดอะไรที่ไม่สมกับเป็นอรวินไปโดยไม่รู้ตัว

คนฟังก็คงจะตกใจ เลยตอบอะไรแบบที่ไม่สมกับเป็นเค้า โดยไม่รู้ตัวเหมือนกัน

ท่าทางโรคนี้จะเป็นโรคติดต่อ 555

 

โชคดีที่เป็นหน้าร้อน

 

อรวินรักหน้าร้อน ช่วงนี้เลยไม่ค่อยเดือด ทั้งๆ ที่มีเรื่องให้เดือดเยอะแยะแท้ๆ

เอ๊ะ เอ๊ะ นี่อรวินไม่เดือดแล้วเหรอ ได้ข่าวว่าวันนั้นยังโทรไปวีนให้ปุ๊ยฟังอยู่เลยนิ 555

 

 ดูสิ ขนาดวินไปกิ๊กคนอื่นอรวินยังไม่เดือดเลย

 

 

 

ตั้งหัวข้อนี้เพราะว่า อรวินค้นพบว่าในชีวิตประจำวัน มีเรื่องไร้สาระเยอะแยะ

แต่ความจริง มันก็มีประโยชน์นะ ไม่เชื่อลอง

นี่เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องไร้สาระที่อรวินรวบรวม มาจากหลายๆ แหล่ง และทดลองแล้วเห็นว่าได้ผล

 

1. เวลาอยู่บนรถไฟฟ้าแล้วไม่มีที่นั่ง

   ให้คอยสังเกตุคนที่ เหลือบมองราวจับ แล้วรีบเดินเข้าไปใกล้ๆ

   เพราะคนนั้นกำลังจะลุกจากที่แล้วล่ะ

 

2. ถ้าคนแกล้งเขย่ากระป๋องน้ำอัดลมมาให้เราเปิด

   ให้ถือกระป๋องนอนลงกลิ้งไปกลิ้งมาที่พื้นช้าๆ (กระป๋องนะ ไม่ใช่ลงไปนอนกลิ้งเอง)

   แล้วทีนี้ก็เปิดได้ รับรองไม่ฟู่ชัวร์

 

3. แมวสามสีต้องเป็นตัวเมียเท่านั้น

    ในขณะที่แมวสองสี 80 เปอร์เซนต์เป็นตัวผู้

 

4. ถ้ามือเหม็นกระเทียมให้เอาไปล้างในน้ำซาวข้าว

 

5. กินบ๊วยกับน้ำเป๊บซี่ไม่ให้ท้องเสีย

    ต้องกินเป๊บซี่ก่อนสักพัก แล้วค่อยกินบ๊วยเค็มตาม

    หลังจากนี้ก็กินด้วยกันได้ตามปกติ

 

6. กินบะหมี่ถ้วยให้อร่อย

    ให้ใส่น้ำน้อยกว่าปกติ รอให้บะหมี่อืดมากที่สุด

    แล้วกินแค่ครึ่งถ้วย (เพราะน้ำซุปจะแทรกซึมไปในเส้นให้รสชาติเข้มข้นยิ่งขึ้น)

    ** วิธีนี้ใช้ได้ดีกับบะหมี่แบบถ้วยเท่านั้น**

 

7. ถ้าจมูกแมวชื้น แสดงว่าฝนจะตก (จริงๆ ยืนยันโดยอรวินและเกอร์)

 

8. เวลาฝนตกแล้วไม่อยากให้น้ำกระเด็นเลอะหลังกางเกง

    เวลาเดินให้หันส้นเท้าออกจากกัน (เหมือนท่าเดินปกติของอรวินอะ)

 

9. ดอกกล้วยไม้ที่ปักแจกันไหว้พระ มีอายุ 4 วันพอดิบพอดี 

 

10. (ข้อนี้สำหรับสุยา) เวลารำคาญคนที่เดินช้าๆ อยู่ข้างหน้าเรา

      ให้แกล้งย่ำเท้าซอยๆ ถึงจะเดินไปไหนไม่ได้เพราะคนเดินช้าขวางอยู่ก็ตาม

      แต่พอย่ำเท้าถี่ๆ จะเป็นจิตวิทยาอย่างนึงทำให้คนข้างหน้าเดินเร็วขึ้นโดยอัตโนมัติ (พิสูจน์แล้วโดยอรวิน)

 

ขอบอกว่าทุกข้อที่กล่าวมาอรวินทดลองด้วยตัวเองมาหมดแล้วทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นไม่ต้องกลัวว่าจะอันตราย

เพราะอรวินไม่โกหกหรอก

 

ปล.  - ไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีคนไม่เชื่อว่าอรวินชอบวิน ทั้งๆ ที่เรารักกันขนาดนี้แท้ๆ

         ก็บอกแล้วว่าวินเป็นแฟนของอรวิน

         แค่อรวินไม่ได้เป็นแฟนของวินเท่านั้นเอง

      

       - แค่อรวินไม่เคยถ่ายรูปกับวินไม่ได้หมายความว่าอรวินไม่รักวิน

         เช่นเดียวกัน แค่อรวินได้ถ่ายรูปกับโต๋ไม่ได้หมายความว่าอรวินรัก He ซะหน่อย

 

       - ช่วงนี้กลับมาเฮิร์ทอีกรอบ เพราะโปจะมา 7 สีคอนเสิร์ต ในวันที่อรวินไม่ว่างเพราะต้องไปงานที่เซ็นทรัลบางนา

         คราวนี้อรวินคง Hate วินไม่ได้แล้วเพราะ ตัวเองดันไม่ว่างเอง (เอ๊ะ ถึงHate Heก็ไม่เห็นจะสะทกสะท้านเลยนิ)